Do's and Don't - mkdebosuil

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Hooggeëerd publiek!
Bands houden zich doorgaans erg serieus bezig met het instuderen van hun muziek. Wanneer eenmaal het moment van optreden komt knalt de energie uit de speakers. De dwingende beat sleurt het overrompelde publiek de dansvloer op. En dan, na het eerste nummer pakt de frontman/vrouw de microfoon……….."eeeeuuh, hoi mam!"

Een strakke babbel in de microfoon lijkt simpel. Maar wie herinnert zich niet het klamme zweet bij de schoolspreekbeurt? Van artiesten verwacht je meer dan niveau buurtintervieuw bij SBS-6. Een goede prater kan sfeer toevoegen en het publiek zelfs de show intrekken. Dit maakt de taak van "de persoon met de microfoon" zwaar en onderschat. Voor hun is er geen pause tussen de nummers door, maar een moment van improviseren en intensief contact met het publiek. Iets wat in de oefenruimte gewoon méégerepeteerd moet worden. Als de collega bandleden het met "de stijl" van de presentatie niet eens zijn, pak het dan in de oefenruimte net zo aan als een imperfecte solo of mislukte break en ga niet geïrriteerd lopen zeiken! Laat ik gelijk een van de belangrijkste dingen voorop zetten. Het is absoluut niet verplicht dat de vocalisten de aankondigingen doen, sterker nog. Als een ander bandlid dit beter doet zet er gewoon een microfoon bij! De eerste om dit eens bij te proberen is degene die altijd commentaar heeft op de presentatie. haha


Technieken.
Met een babbeltje kun je er voor zorgen dat de vaart in je set behouden blijft. Hou als een D.J. de boel bezig. Vanaf het moment dat het applaus afneemt tot aan de eerste tel van het volgende nummer. Dit vereist oefening. De band moet kunnen voelen wanneer ze weer in moeten zetten. Als het te vroeg is, krijg je onafgemaakte en daardoor onsamenhangende babbels. Is het te laat dan is de actie voor niets geweest en valt er toch een dodelijke stilte. De prater geeft dus de band de kans om zich voor het volgende nummer voor te bereiden. Terwijl de band zorgt binnen een zodanig korte tijd speelklaar op scherp te staan dat Mr. Mike niet de mist in gaat of erger, oeverloos moet gaan zwammen. Korter is beter. Bekend is de halfomgedraaide vocalist die herhaalde keren "kunnen we?" moet vragen. Da’s nie’ cool. O ja, het is ook niet de bedoeling dat je aankondigt en dan zélf nog even de boel stillegt voor drinken/blaadjes-omslaan enz.! Kijk mensen aan. Hou geen speech, maar praat tégen die aardige mensen die speciaal voor jouw band gekomen zijn. Beschrijf niet wat iedereen zelf al doorheeft. ("het volgende nummer is een ballad"). Wees een gids die de set begeleid. Praat bijvoorbeeld over achtergronden. "het volgende nummer wil de gitarist eigenlijk niet meer spelen. Hij schreef het voor zijn vriendin die hem net heeft verlaten" Op dat moment is het hele publiek gelijk weer bij de les. Als je niet betrapt wordt hoeven verhalen trouwens niet waar te zijn. Ssshow is allessss.

Clichés
Voeg iets aan je act toe of praat niet! Vlieg niet blind op routine. Absolute missers zijn Clichés als "let me see those hands", "er mag gedanst worden", of de foutste die bestaat. Direct na een nummer "bedankt" roepen nog vóór er geklapt wordt. Heel soms kan één goedgekozen Cliché echter de toverspreuk zijn waar je het ijs mee breekt Doe dit bewust en spaarzaam. Bruiloftentaal verschilt nogal van die op een studentenorgie. Spreek dui-de-lijk en zonder "inside" moppen. Niet heel nederland verstaat jouw Haagse accent. Ga nooit discussies aan. Een paar meter verderop staan mensen die alleen de persoon met de microfoon horen. Je komt als een bijdehandje over omdat alléén jouw gevatte antwoorden te horen zijn. Niet de schreeuwpartijen die het uitlokken. Converseren met het publiek moet op de manier waarop TV-series telefoongesprekken doen. Herhaal éérst de opmerking voor de rest van het publiek en antwoord in een adem door. Zaal: "speel és wat dansbaars!". Antwoord: "Moeten we wat dansbaars doen? Nou misschien later in de set?". Zaal: "Nee joh, ik heb me meissie bij me!". Antwoord: "Oh, je hebt je meissie bij je, nou we zullen és kijken of we er haast achter kunnen zetten maar nu eerst even….enz.!"

Wees jezelf
Plaatsvervangende schaamte. Artiesten die leuk doen en het niet zijn. Buiten eigen publiek is stand-up comedy meestal hopeloos. Veel randstad humor is in de rest van Nederland vragen om een knal voor je kop. Zelfspot is de ultieme uitzondering. Charmant zijn enorme "voor wereldvrede en de ozonlaag" verhalen. Doe dit als je werkelijk hippie bent en niet omdat het bij Sting ook zo gaaf was. Gebruik geen gemaakte stem. Kortom wees jezelf. Leuter geen Engels tegen publiek buiten Engeland. Het barst van de domme amateurbands die ameri-engels van de TV nawauwelen. NEE het klinkt niet gaaf, en NEE ook JIJ spreekt niet goed genoeg Engels om de uitzondering te zijn.

 

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu